[ GINTAMA ] NOVELBER | Day 2nd : แรคคูน [ Gintoki x Katsura]

Fan Fiction:     Gintama

Pairing:            กินโทกิ x คาซึระ

Note :              ร่วมกิจกรรม NOVELBER

 

ดวงตาปลาตายสีแดงมองเพื่อนเก่าเพื่อนแก่ตรงหน้าด้วยอาการอึ้งกิมกี่ปนคันไม้คันมืออยากซัดกระโหลกหัวทุยๆนั่นสักป๊าป

เจ้าซึระมันแต่งตัวอะไรของมันฟะ!?

เนื่องจากเมื่อสองวันก่อนมีสวนสัตว์เคลื่อนที่ของพวกชาวสวรรค์มาเปิดการแสดงสัตว์ที่กลางเมืองเอโดะ บรรดาคู่รักหนุ่มสาวน้อยใหญ่เลยพากันไปเดทกันที่นั้น ดังนั้นถึงแม้จะไม่ใช่หนุ่มสาวแต่ก็ยังถือว่าเป็นคู่รักกินโทกิเลยถือโอกาสชวนซึระไปบ้าง

แต่ไอ้มาสคอตตุ๊กตาแรคคูนสีน้ำตาลเทาๆที่โผล่แต่หน้าโง่ๆออกมาตรงหน้าเขานี่มันอะไร

“เอ๋? กินโทกิทำไมนายไม่ใส่ชุดสัตว์ล่ะ” คาซึระมองกินโทกิที่อยู่ในชุดปกติอย่างสงสัย ในมือมีส่วนหัวของมาสคอตแรคคูนถือไว้อยู่ ขณะที่กินโทกิอดไม่ได้ที่จะกลอกตาด้วยความหงุดหงิด

เขาบอกว่าจะไปสวนสัตว์ไม่ได้บอกว่าให้ไปเป็นสัตว์!!

เฮ้อ… แต่เอาเถอะ อย่างน้อยถ้าอยู่ในชุดนี้ก็จะไม่มีใครรู้ว่าคนในชุดแรคคูนนี่คือหัวหน้ากลุ่มขับไล่ต่างแดน คาซึระ คาโทโร่ที่ทางตำรวจกำลังตามจับกันให้ควั่ก

กินโทกิถอนหายใจเฮือกใหญ่กับความมึนๆเอ๋อๆของอีกฝ่าย ก่อนจะดึงเอาส่วนหัวจากมือคาซึระมาใส่ให้เจ้าตัว

ทะด๋า! จากหนุ่มหน้าสวยที่เขาจะเดทด้วยในวันนี้กลายเป็นตุ๊กตาแรคคูนโดยสมบูรณ์

ช่างเป็นเดทแรกของพวกเขาที่น่าประทับใจมาก!!

เหอะๆๆ

“เฮ้อ… ไปกันเถอะ” พูดจบเขาก็คว้าเอามืออีกฝ่ายมาจับก่อนจะออกเดินไปตามทางจุดหมายคือเต้นท์แสดงสัตว์ที่ประดับประดาไปด้วยไฟหลากสีที่อยู่ไม่ไกล แต่มือที่ไร้ไออุ่นเนื่องจากเป็นการจับผ่านผ้าเนื้อหนานี่มันไร้ความโรแมนติกซะมัด

นี่เขาผิดเองสินะที่ชวนไปสวนสัตว์ นึกไม่ถึงเลยว่า ซึระจะยังจำเรื่องที่เขาเคยพูดเมื่อครั้งสมัยเด็กได้อีก

ตอนนั้น… พวกเขาสามคน เขา ซึระ และทากาสุงิ มาเที่ยวสวนสัตว์ที่ชาวสวรรค์นำมาแสดงด้วยกัน แต่เดินดูนู้นดูนี่ไปมาซึระดันสะดุดล้มขาพลิกจนเดินไม่ไหว ตอนแรกเจ้าตัวพยายามลุกขึ้นยืนแต่ยังล้มซ้ำแล้วซ้ำเล่าแถมเผลอเอามือเปื้อนดินไปขยี้ตาจนหน้าตามอมแมมอีก

จนในที่สุดทากาสุงิเลยออกปากว่าถ้าอยากจะเดินดูสัตว์ต่อจริงๆจะยอมให้ขี่หลังพาเดินก็ได้ เขากับทากาสุงิเลยเป่ายิ้งฉุบ ปากบอกว่าใครแพ้ต้องให้ซึระขี่หลัง แต่เอาจริงๆพวกเขาแข่งกันเป่าแพ้ ใครเป็นคนชนะก็พูดว่าเห็นแก่ที่นายอ่อนข้อให้จะยอมเป่าใหม่ก็ได้อยู่นั่นแหละ

หลังเป่าไปสิบกว่ารอบ ซึระเริ่มโมโห ผลเลยออกมาว่าทากาสุงิเป็นฝ่ายชนะและเป็นคนแบกร่างเล็กๆนุ่มนิ่มของซึระ

จนกระทั่งเดินมาถึงกรงแรคคูน เมื่อได้เห็นเจ้าตัวเล็กลูกแรคคูนที่มีขนสีน้ำตาลปนเทา ใบหน้าสีขาวน่ารักมีแถบสีดำคาดจากตาไปเป็นแถบตลอดแนวแก้มเหมือนมันกำลังใส่หน้ากากและได้หันไปมองคนที่อยู่บนแผ่นหลังของทากาสุงิเลยอดไม่ได้ที่จะพูดว่า ถ้าได้มาสวนสัตว์อีกครั้งได้จับมือแรคคูนเดินเที่ยวก็คงดี

ทากาสุงิหัวเราะเบาๆ ขณะที่ซึระขมวดคิ้วด่าว่าเขาปัญญาอ่อน แรคคูนเป็นสัตว์จะมาเดินเดทกับนายได้ไง

“เป็นไง ได้จับมือแรคคูนเดินเที่ยวสวนสัตว์สมใจอยากแล้วสิ” เสียงคุ้นเคยของซึระวัยผู้ใหญ่ดังขึ้นข้างๆทำให้กินโทกิเลิกนึกถึงเรื่องในอดีต เขาหันไปมองตัวมาสคอตแรคคูนข้างตัวก็อดส่ายหัวอย่างปลงๆไม่ได้

ถึงจะมองไม่เห็นใบหน้าที่อยู่ใต้หัวแรคคูนแต่กินโทกิมั่นใจเต็มร้อยว่าเจ้าบ้าซึระคงจะทำสีหน้าภูมิอกภูมิใจว่าทำให้ความฝันในวัยเด็กของเขาเป็นจริง

“เจ้าบ้าปัญญาอ่อนเอ๊ย!”

ที่ฉันอยากจับมือเดินเที่ยวสวนสัตว์ไม่ใช่ตัวแรคคูนจริงๆ แต่เป็นนายตอนนั้นที่ใบหน้าเปื้อนไปด้วยดินจนดูคล้ายแรคคูนต่างหากเล่า!!

 

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s