[Gundam Iron-blooded Orphans ] NOVELBER | Day 3rd : Cotton candy [ Mikazuki x Orga ]

Fan Fiction:     Mobile Suit Gundam: Iron-Blooded Orphans

Pairing:            มิคาซึกิ x ออร์ก้า

Note :              ร่วมกิจกรรม NOVELBER ของ @Novelber_TH

 

“อ๊ะ! เจอตัวคุณมิคาซึกิแล้ว”

มิคาซึกิเงยหน้าขึ้นจากการเขียนหนังสือตามข้อความในเพดหันไปมองตามเสียงพูดอย่างดีใจของทาคากิที่กำลังเดินเข้ามาหา ในมือของอีกฝ่ายมีของแปลกประหลาดที่เขาไม่เคยเห็นอยู่ด้วย

มิคาซึกิมองก้อนกลมๆฟูฟ่องหลากสีอยู่ในกระปุกปิดฝาอย่างสงสัย กลิ่นหอมหวานที่ลอยออกมาทำให้เขาคิดว่าสิ่งนั้นคงจะเป็นขนม

เมื่อเดินมาถึงทาคากิก็รีบยื่นกระปุกใส่ก้อนหลากสีให้แล้วพูดด้วยรอยยิ้มกว้าง “เมื่อวานคุณมิคาซึกิออกไปกับพวกหัวหน้าเลยไม่ได้กินขนมจากโลกที่คุณอามิด้าเอามาให้ ผมเลยเอามาให้วันนี้น่ะครับ”

มิคาซึกิพลิกของในมือไปมา สีของก้อนกลมๆฟูๆนี่ดูเหมือนไม่ใช่ของที่สามารถกินได้พวกมันดูคล้ายกลุ่มก้อนไหมมากกว่า “ไม่เอาละ”

เขาปฏิเสธแต่ทาคากิกลับตาโตยัดกระปุกขนมใส่มือเขาเหมือนเดิม แล้วบอกว่าคุณอามิด้าย้ำว่าต้องให้เขากินให้ได้

“เห็นว่าบนโลกเขาเรียกขนมนี่ว่าขนมสายไหมน่ะครับ อร่อยมากเลย ทำให้หายเครียดด้วย ยังไงคุณมิคาซึกิก็ลองกินดูนะครับ ผมไปหาพวกเด็กๆก่อนนะ”

พูดจบเจ้าตัวก็รีบเดินออกไปห้องไปเผื่อไม่ให้เขามีโอกาสปฏิเสธ

มิคาซึกิก้มมองเจ้าสิ่งที่เรียกว่าขนมสายไหมในมือ

ช่วยให้หายเครียดงั้นเหรอ…

ไปหาออร์ก้าดีกว่า

…หัวหน้าของเท็กกะดันกำลังนั่งพักสายตาอยู่ตอนที่มิคาซึกิเปิดประตูเข้ามาในห้องทำงาน ออร์ลืมตาขึ้นมองอีกฝ่ายพอดีกับที่เจ้าตัวนั่งลงข้างๆบนโซฟาตัวเดียวกัน

“มาหาฉันมีอะไรรึเปล่ามิกะ” ออร์ก้าถามพลางบีบนวดขมับตัวเองเบาๆ เนื่องจากยังมีอาการเมาค้างจากที่ไปดื่มกันเมื่อวาน วันนี้เลยตรวจเอกสารอย่างมึนๆเบลอๆจนบิสกิตบอกให้พักก่อนเลยทิ้งเขาไว้ในห้องคนเดียว

“ยังไม่หายอีกเหรอ”

น้ำเสียงที่เจือด้วยความเป็นห่วงของมิกะทำให้เขาหลุดยิ้ม “อือ แต่บิสกิตบอกว่านอนพักสักหน่อยก็น่าจะดีขึ้น แต่ฉันดันนอนไม่หลับนี่สิ”

“งั้นเหรอ”

“ไม่ต้องห่วงหรอก ว่าแต่มิกะนายถืออะไรมา?” ออร์ก้าถามสิ่งที่อยู่ในมือของมิคาซึกิอย่างสนใจ ของในกระปุกใสนั่นเป็นก้อนกลมๆขนาดพอดีคำ กลิ่นหอมๆที่ลอยออกมาคล้ายกลิ่นขนมหวาน แต่สีสันสดใสของก้อนฟู่ฟ่องเหมือนปุยฝ้ายทำให้เขาไม่แน่ใจว่านั่นใช่ของกินรึเปล่า

เมื่อเห็นเขาสนใจมัน มิกะก็รีบเปิดกระปุกที่ถูกปิดผนึกด้วยเชือกเล็กๆออก กลิ่นหวานๆลอยฟุ้งอบอวนไปทั่วห้องทำให้ออร์ก้าเผลอสูดเข้าปอดเฮือกใหญ่โดยไม่รู้ตัว ท่าทางผ่อนคลายของเขาเรียกรอยยิ้มให้ปรากฏบนใบหน้าของมิกะบางๆ

“เห็นเรียกว่าขนมสายไหมน่ะ” อีกฝ่ายหยิบออกมาก้อนหนึ่งแล้วยื่นจ่อปากเขา “ลองกินดูสิ”

ออร์ก้าขมวดคิ้ว มองก้อนฟูๆสีชมพูตรงหน้า แต่แล้วอาการคลื่นไส้ผะอืดผะอมจากการเมาค้างก็กลับมาเล่นงานอีกรอบ

เขาส่ายหน้าปฏิเสธ เอนหัวพิงพนักโซฟาอย่างหมดแรง “นายกินไปเถอะ ยังรู้สึกกินอะไรไม่ลงอยู่เลย”

มิคาซึกิขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อได้ยินบวกกับท่าทางอิดโรยอ่อนเพลียของออร์ก้าทำให้มิคาซึกิคิดว่าออร์ก้าคงไม่ได้กินอะไรมาตั้งแต่เช้า

นี่จะเที่ยงอยู่แล้ว…

มิคาซึกิมองขนมสายไหมที่ส่งกลิ่นหอมหวานบ่งบอกถึงรสชาติที่จะต้องหวานสุดๆในมือก่อนตัดสินใจเอาใส่ปาก ทันทีที่ได้สายไหมสัมผัสกับปลายลิ้นก็ต้องประหลาดใจกับรสชาติและความรู้สึกที่ได้รับ

กินแล้วรู้สึกสดชื่นดี เสียแต่เลี่ยนไปหน่อย

ดวงตาสีฟ้าครามมองก้อนสายไหมหลากสีที่อยู่ในกระปุกสลับกับมองใบหน้าของออร์ก้าที่ยับยุ่งเพราะอาการเมาค้าง

มิคาซึกิหยิบก้อนสายไหมเข้าปากหลายก้อนก่อนจะขยับตัวไปนั่งบนตักออร์ก้า วาดมือไปที่ท้ายทอยรั้งคอลงมาแล้วจูบบนริมฝีปากคนด้านล่าง อาศัยจังหวะที่ออร์ก้าไม่ทันตั้งตัวเปิดปากอีกฝ่ายออกแล้วบรรจงป้อนก้อนสายไหมให้ช้าๆ

ออร์ก้าเบิกตากว้างอย่างตกใจ ก่อนจะรู้สึกถึงความนุ่มละมุนเบาบางฟู่ฟ่องเมื่อก้อนสายไหมแตะลงบนปลายลิ้น สายไหมละลายในปากอย่างรวดเร็วทิ้งรสชาติหอมหวานละมุนกระจายไปทั่ว จากนั้นไม่นานลิ้นร้อนก็ตามเข้ามารุกรานดูดดึงชิมรสสายไหมที่ยังค้างความหวานอยู่

หวาน… เบา… ชวนให้เคลิ้บเคลิ้ม ขณะที่ปลายลิ้นของมิกะที่เกี่ยวกวัดไม่ปล่อยก็ทำให้อารมณ์วาบวามร้อนแรง

ความรู้สึกที่ตีกันยุ่งเหยิงพาเอาสติลอยเคว้ง…

เมื่อถูกปล่อยออร์ก้าก็ต้องหายใจหอบฮักหน้าแดงก่ำ ดวงตาสีทองมองมิกะเชิงตั้งคำถาม

มิคาซึกิขยับยิ้มบางๆหยิบก้อนสายไหมหลายก้อนเข้าปากก่อนพูดตอบ “กินแบบนี้ค่อยอร่อยขึ้นมาหน่อย”

พูดจบก็กดริมฝีปากลงแบ่งกันลิ้มรสของสายไหมผ่านริมฝีปากและปลายลิ้นที่ดูดดึงเข้าหากัน

 

“มิคาซึกิชอบขนมสายไหมเหรอคะ?” คูเดเลียทักขึ้นอย่างสนอกสนใจเมื่อเห็นมิคาซึกิยิ้มบางๆขณะจ้องรูปขนมสายไหมที่ข้างๆเขียนว่า Cotton candy ในเพดสำหรับฝึกเขียนหนังสือ

“มันหวานเลี่ยนเกินไป” มิคาซึกิตอบพลางก้มหน้าฝึกเขียนข้อความตามเพด “แต่ตอนกินกับออร์ก้าอร่อยดี”

…สายไหมช่วยให้หายเครียด แถมเขากินแล้วรู้สึกสดชื่นขึ้น เพราะงั้นถ้าออร์ก้าได้กินจะต้องรู้สึกดีขึ้นแน่ๆ แต่ออร์ก้าบอกว่ายังกินอะไรไม่ลงเพราะงั้นเขาเลยป้อนให้

แถมกินกับออร์ก้าแบบนี้ สายไหมที่หวานจนเลี่ยนเกินไปสำหรับเขารู้สึกอร่อยขึ้นเป็นกอง

“อร่อยเหรอคะ งั้นไว้ถึงโลกฉันจะซื้อมาให้มิคาซึกิทานนะคะ” หญิงสาวพูดอย่างดีใจเมื่อรู้ถึงหนึ่งในของกินที่อีกฝ่ายชอบ ขณะที่มิคาซึกินึกถึงสิ่งที่ได้กินหลังกินขนมสายไหมกับออร์ก้าเมื่อวาน

“อือ ถ้าได้กินอีกก็ดี”

กินสายไหมกับออร์ก้า แล้วก็กินออร์ก้าต่อ… อร่อยมาก

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s