[Gundam Iron-blooded Orphans ] NOVELBER | Day 7th : พวงกุญแจ [ McGillis x Gaelio ]

Fan Fiction:      Mobile Suit Gundam: Iron-Blooded Orphans

Pairing:            แม็กกิลลิส x กาเอลิโอ

Note :              ร่วมกิจกรรม NOVELBER ของ @Novelber_TH

สปอยบางส่วนของตอนจบ ss.I และ ตอนต้น ss.II

 

แม็กกิลลิสเอื้อมมือไปหยิบของบางอย่างที่หล่นลงมาเมื่อเขาพยายามแทรกตัวเข้ามาในค็อกพิทของกันดั้มคิมาริสที่พังจนระบบวงจรบางส่วนเสียหาย สิ่งที่อยู่ในมือเขาคือพวงกุญแจรูปแมวขาวสวมผ้าคลุมสีฟ้ากำลังนั่งยืดตัวอย่างสง่างาม บนใบหน้าที่มีดวงตาสีเขียวและรอยยิ้มเจือความถือดีของมันในตอนนี้กลับเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดสีแดงจากคนที่นอนหมดสติอยู่ในค็อกพิท กันดั้มคิมาริสในตอนนี้เต็มไปด้วยบาดแผลเช่นเดียวกับร่างของเจ้าของ กลิ่นคาวเลือดกระจายไปทั่ว

แม็คกิลลิสมองร่างของกาเอลิโอ ผู้เป็นเพื่อนสนิท… ไม่สิ อดีตเพื่อนสนิทที่ฟุบหน้านิ่งกับแผงคอนโทรล ในส่วนลึกที่คิดว่าไร้ความรู้สึกไปแล้วพลันรู้สึกเจ็บปวดจนเกือบทานทนไม่ไหว

บางครั้งการตัดขาดนั้นก็เป็นสิ่งที่ยาก เขาตั้งใจว่าจะไม่กลับมาหลังจัดการกับคิมาริสเสร็จ แต่สุดท้ายไปไม่ถึงไหนก็พาตัวเองกลับมายังสนามรบเพื่อจะได้มองหน้ากาเอลิโอเป็นครั้งสุดท้าย แต่พอแทรกตัวเข้ามาค็อกพิทที่พังจากฝีมือตัวเองและเห็นร่างที่เต็มไปด้วยเลือดของอีกฝ่ายเขาก็ไม่กล้าจะพลิกร่างกาเอลิโอขึ้นมาดู

กาเอลิโอจะรู้สึกยังไง…

บนใบหน้านั้นคงจะเครียดแค้นเขา ชิงชังเขา ไม่ให้อภัยเขา เขาคงทนไม่ได้แน่หากได้เห็นดวงตาสีฟ้าที่อ่อนโยนนั้นมองเขาอย่างเกลียดชัง

และที่สำคัญ เมื่อมองร่างที่อาบไปด้วยเลือดนั้นสลับกับมองมือตัวเอง แม็กกิลลิสก็รู้สึกไม่คู่ควร… มือของเขามันเปรอะเปื้อน ส่วนกาเอลิโอนั้นบริสุทธิ์

ทั้งๆที่เคยบอกไปแล้วแท้ๆว่าอย่ามาสนิทกับเขา สักวันนายจะเสียใจภายหลัง แต่มือที่แสนบริสุทธิ์นั้นก็ยังยืนมาหาเรื่อยๆจนรู้ตัวอีกทีก็เผลอตอบรับทั้งมือซ้ำยังรับเอาตัวตนอีกฝ่ายเข้ามาในหัวใจ

งี่เง่าสิ้นดี ทั้งนายที่ไม่ฟังคำเตือนของฉัน ทั้งตัวฉันเองที่ยังบังอาจคิดเกินเลยทั้งๆที่วันนี้มันต้องมาถึง

เขาล้วงหยิบเอาของออกมาจากกระเป๋าเสื้อตัวเอง มองกุญแจแมวสีม่วงที่เหยียดตัวอย่างเกียจคร้านแต่นัยน์กลับร่าเริงซุกซนที่หยิบออกมาก่อนขยับยิ้มบางๆ

หากวันนั้นเขาไม่ตอบรับกุญแจแมวสีม่วงนี้มา วันนี้หัวใจเขาก็คงไม่เจ็บปวด

 

“นี่นายน่ะ!” เสียงดังขึ้นทำให้แม็กกิลเงยหน้าขึ้นจากหนังสือที่กำลังอ่าน ภาพตรงหน้าแม้จะทำให้เขาประหลาดใจเล็กน้อยแต่บนใบหน้าเขาก็ยังคงเรียบนิ่ง เด็กผู้หญิงที่เรียกเขากำลังยืนเชิดหน้ามองมายังเขาด้วยใบหน้าแดงก่ำขณะที่เด็กผู้ชายผมสีม่วงยืนแอบข้างหลังพลางกระตุกแขนเสื้อเด็กผู้หญิงเชิงห้ามปราม

แต่มันกลับทำให้เด็กผู้หญิงหงุดหงิดจนต้องหันไปแวดใส่ก่อนจะหันมาพูดกับเขาต่อ

ถ้าจำไม่ผิด สองคนนี้คือ คาร์ต้า อิชชู ลูกสาวของตระกูลอิชชู กับ กาเอลิโอ บาวดูอิน ทายาทของตระกูลบาวดูอิน

“คะ..คืนนี้ที่โรงเรียนจะจัดงาน” คาร์ต้าพูดเสียงสั่น “เห็นแก่ที่นายมาพึ่งมาที่โรงเรียนนี้เป็นวันแรก พวกฉันจะยอมพาไปเที่ยวด้วยก็ได้นะ!”

“เอ๋? อย่าลากฉันไปด้วยสิคาร์ต้า!” กาเอลิโอรีบแย้งขึ้น แต่เมื่อถูกเด็กสาวมองข่มเจ้าตัวก็หุบปากแล้วไปแอบด้านหลังเหมือนเดิม แต่ก็มิวายบ่นงึมงำเสียงเบาทำให้ถูกดุอีกรอบ

“ว่าไง นายจะตอบรับข้อเสนอของฉันไหม?” เด็กสาวถามต่อเมื่อเห็นเขายังเงียบ

แม็กกิลลิสมองสองคนตรงหน้าก่อนส่ายหัวปฏิเสธ “พวกเธออย่ามาใกล้ฉันจะดีกว่าเพื่อตัวพวกเธอเอง”

“ทำไมเข้าใกล้ไม่ได้ล่ะ?” กาเอลิโอโผล่หน้าออกมาพูด ก่อนเจ้าตัวจะเดินมาแตะแขนเขาพลางถามอย่างงงๆ “ก็แตะได้นี่น่า ไม่เห็นเป็นอะไรเลย”

ท่าทางไร้เดียงสาไม่เข้าใจความนัยนั้นทำเอาแม็กกิลลิสอึ้งจนไปต่อไม่ถูก ขณะที่เขายังรวมสติไม่อยู่อีกฝ่ายก็หัวเราะขึ้นพลางขยับตัวมากอดเอวเขาแน่น

“เห็นมะ ไม่เห็นเป็นอะไรสักหน่อย”

“จะ..เจ้าบ้ากาเอลิโอถอยห่างจากเขาเลยนะ!!” คาร์ต้าต้ารีบพุ่งมาแกะกาเอลิโอออก ก่อนเขกหัวสีม่วงนั้นอย่างแรง “กล้าดียังไงไปกอดเขา!! อีกอย่างเขาหมายความถึงข่าวลืมที่เจ้าพวกนั้นลือต่างหากไม่ได้หมายถึงเข้าใกล้แบบจับเนื้อจับตัวจริงๆ ทำไมนายซื่อบื้อขนาดนี้ฮะ!!”

“ฉันเจ็บนะคาร์ต้า!!” เด็กชายโวยวายก่อนจะเดินกลับมาหาแม็กกิลลิสอีกรอบ

มือเล็กๆยื่นมาทางเขาพร้อมกับรอยยิ้มเจิดจ้า

“มาเป็นเพื่อนกันเถอะ แม็กกิลลิส”

อีกฝ่ายไม่รอให้เขาได้ตอบเจ้าตัวรีบคว้ามือเขาขึ้นมากุมแล้วพาลากไปหาคาร์ต้าที่ยืนหน้าแดงก่ำอยู่ กาเอลิโอเอื้อมไปจับมือคาร์ต้าข้างหนึ่ง กุมมือเขาข้างหนึ่งก่อนจะเอามือทั้งหมดมาประสานกัน

“เท่านี้พวกเขาก็เป็นเพื่อนกันแล้วนะ”

รอยยิ้มของกาเอลิโอในตอนนั้นงดงามจนหลายปีต่อจากนั้นแม็กกิลลิสก็ไม่สามารถลืมมันลง…

จากนั้นแม้เขาจะหนีออกมาก่อนถูกชักจูงให้ตอบรับคำเชิญไปงานโรงเรียน แต่สุดท้ายเขาก็ต้องไปงานร่วมกับกาเอลิโอและคาร์ต้าอยู่ดีเนื่องจากทั้งคู่มายืนรอเขาตั้งแต่ยังไม่เลิกเรียนและบังคับให้เขาไปเดินด้วยกัน

หลังจากกาเอลิโอเดินจับมือเขากับคาร์ต้าเดินดูร้านค้าไม่นาน เด็กสาวก็ถูกเรียกตัวกลับทำให้เหลือแค่พวกเขาสองคน

แม็กกิลลิสเห็นโอกาสกำลังจะพูดขอตัวกลับแต่กลับถูกกาเอลิโอลากเดินต่อจนถึงเย็น เจ้าตัวพูดจ้ออย่างร่าเริงผิดกับตอนอยู่กับคาร์ต้าทำให้เขาไม่มีโอกาสเอ่ยปาก ได้แต่มองมืออีกฝ่ายที่กุมมือเขาแน่นกับรอยยิ้มบนใบหน้านั่น

จู่ๆความคิดที่ว่า เป็นแบบนี้ก็ไม่เลวก็เข้ามาในหัว

“นี่แม็กกิลลิสพวงกุญแจรูปแมวขาวนั่นเหมือนกับนายเลย ดูสิๆ” คนข้างตัวพูดพลางกระตุกแขนเขายิกๆแล้วพาพุ่งตรงไปยังร้านขาย เมื่อถึงที่ก็รีบหยิบเอาพวงกุญแจรูปแมวขาวสวมผ้าคลุมสีฟ้าที่ยืดตัวนั่งอย่างสง่างามมาเทียบกับหน้าเขา “เหมือนเป๊ะเลย ฮ่าฮ่าฮ่า”

นั้นเป็นครั้งแรกที่แม็กกิลลิสรู้จักการกลอกตา

ทันใดนั้นเขาก็เหลือบเห็นพวงกุญแจรูปแมวสีม่วงที่กำลังเหยียดตัวอย่างเกียจคร้านทั้งๆที่กำลังยิ้มร่า รู้ตัวอีกทีก็เอื้อมมือไปหยิบแล้วเอามาเทียบหน้ากับคนที่กำลังหัวเราะ

“งั้นตัวนี้ก็เหมือนนาย”

อีกฝ่ายเลิกหัวเราะแล้วขมวดคิ้วทันทีทำให้เขาหลุดยิ้มบางๆก่อนจะรีบตีหน้านิ่งเมื่อรู้ตัว

กาเอลิโอหยิบแมวสีม่วงจากมือเขา พลิกไปพลิกมาพลางบ่นพึมพำว่าตัวเองไม่เหมือนกับเจ้าตัวนี้สักหน่อย

“แต่ถ้านายว่าเหมือนฉันจะคิดว่าเหมือนก็ได้” เด็กชายสรุปกับตัวเอง นัยน์ตาสีฟ้าวาบวับเป็นประกายขณะมองมาที่เขา “เราซื้อพวงกุญแจแมวนี้แลกกันเก็บไว้เถอะ จะได้เป็นหลักฐานไงว่าวันนี้พวกเราเป็นเพื่อนกันแล้ว”

และจากนั้นก็เหมือนกับเมื่อตอนเย็น แม็กกิลลิสไม่สามารถปฏิเสธได้เลย รู้ตัวอีกทีนับจากวันนั้นพวงกุญแจรูปแมวสีม่วงก็อยู่ติดตัวไม่เคยห่างจากเขา แม้กระทั่งหลายปีต่อจากนั้น….

จนวันนี้…

เขาวางพวงกุญแจแมวสีม่วงไว้ข้างๆร่างที่ฟุบนิ่งของกาเอลิโอและเอาพวงกุญแจแมวสีขาวที่เปื้อนเลือดเก็บเข้ากระเป๋า

ขยับตัวก้าวขาจะออกจากค็อกพิทที่คลุ้งคลักด้วยกลิ่นเลือด

แต่แล้ววินาทีที่จะผละมือออกจากเหล็กที่เย็นเยือกเขาก็พบว่าตัวเองกำลังตระกองกอดร่างกาเอลิโอไว้แน่น หยดน้ำตาพลั่งพลูลงบนใบหน้าที่เปียกปอนด้วยน้ำตาของอีกฝ่าย ไล่พรมริมฝีปากจูบบนใบหน้าที่สลักย้ำกลางใจมานานหลายปี

“ขอโทษ…”

อย่าให้อภัยฉันเลยนะ จงเกลียดชังฉัน เคียดแค้นฉัน จดจำฉันว่าเป็นศัตรูของนาย ลืมความทรงจำระหว่างเราที่ผ่านมาทั้งหมดแล้วทดแทนมันด้วยความโกรธเกลียด และวันหนึ่งข้างหน้า…

มาจบชีวิตฉันด้วยมือของนายเถอะ กาเอลิโอ.

 

 

 

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s