[ Toriko ] NOVELBER | Day 15th : มีดทำครัว [ Toriko x Komatsu ]

Fan Fiction:      Toriko

Pairing:            โทริโกะ x โคมัตสึ

Note :              ร่วมกิจกรรม NOVELBER ของ @Novelber_TH , เรทแบบหวานๆ (มั้ง 555+)

 

โทริโกะเป็นนักล่าอาหาร แต่ก็ไม่ใช่ว่าเขาจะทำอาหารไม่เป็น บ่อยครั้งเวลาออกล่าคนเดียวเขามักจะปรุงวัตถุดิบที่ได้มาด้วยตัวเอง อาหารที่ทำอาจจะไม่พิถีพิถัน สวยงามหรือดึงเอารสชาติของวัตถุดิบออกมาได้เท่ากับฝีมือเชฟ แต่ก็ยังจัดว่าอยู่ในขั้นดีพอควร นั้นก็เพราะเขาไม่ตั้งใจปรุงรสมันเท่าไหร่

เพราะเขาถือว่าตัวเองเป็นนักล่าอาหารไม่ใช่พ่อครัว

แต่มีวัตถุดิบอยู่อย่างหนึ่งที่หลังล่าเสร็จและถึงเวลานำมาทำอาหารโทริโกะจะทุ่มเทปรุงรสยิ่งกว่าตอนออกล่า ทั้งเอาใจใส่ เงี่ยหูฟังเสียงวัตถุดิบ ลงมือทำอาหารอย่างตั้งอกตั้งใจ เพราะวัตถุดิบพิเศษนี้ยิ่งตั้งใจปรุงเท่าไหร่ รสชาติที่ได้ลิ้มรสจะยิ่งหอมหวาน กลมกล่อม และชวนน้ำลายสอ ปลุกกรูเมต์เซลล์ให้ตื่นตัวกระตุ้นความอยากยิ่งกว่าอาหารชนิดไหนบนโลก

ชายหนุ่มร่างใหญ่ผมสีฟ้าค่อยๆวางวัตถุดิบที่พึ่งล่ามาลงบนเขียงเพื่อเตรียมทำอาหาร ดวงตาสีน้ำตาลจ้องภาพตรงหน้าตาไม่กระพริบ

ร่างเล็กของพ่อครัวคู่หูตัวน้อยของเขานอนทอดกายลงบนเตียงสีขาว ถึงโคมัตซึจะเอามือปิดหน้าตัวเองแต่ใบหูที่แดงก่ำก็ทำให้รู้ว่าเจ้าตัวคงจะเขินอายไม่ใช่น้อย

โทริโกะทรุดตัวลงนั่งบนเตียง เอื้อมไปดึงมือของอีกฝ่ายออกเผยให้เห็นใบหน้าแดงเรื่อ ดวงตาสีน้ำตาลเสหลบไม่ยอมสบสายตา เสียงหัวเราะพลันหลุดจากลำคออย่างห้ามไม่อยู่ ริมฝีปากร้อนค่อยๆจรดลงจูบบนมือเล็ก ปลายลิ้นไล่เลียดูดนิ้วเรียวขาวทีละนิ้วละนิ้ว

“คะ..คุณโทริโกะ”

เพียงแค่ลิ้มรสเบาๆ วัตถุดิบพิเศษของเขาก็ส่งเสียงครางหวานให้ต้องฟัง เลื่อนจุมพิตขึ้นไปตามแขนที่มักจะโอบกวดตัวเขาเป็นประจำ ขบกัดเบาๆให้เกิดรอยแดงแต่งแต้ม ส่วนมือก็ปลดชุดของโคมัตสึออกราวกับกำลังปลอกผลไม้

ทันทีที่เปลือกภายนอกหลุด ผิวขาวอมสีแดงเรื่อนุ่มมือก็เผยสู่สายตา

กลิ่นหอมหวานรสอร่อยจนต้องกลืนน้ำลายอบอวลไปทั่วเมื่อร่างเล็กบิดเร้ายามเขากดริมฝีปากลงแนบผิวขาวๆดูดตุ่มไตสีชมพูเล็กบนแผ่นอก เลื่อนมือลงต่ำกุมแก่นกายของคนด้านล่าง

“อื้อ! อ๊ะ… ยะ.อย่าพึ่งครับ”

โคมัตสึใช้นัยน์ตาสีดำเชื่อมไปด้วยหยาดน้ำตาราวลูกกวางตัวน้อยมองตรงมาเชิงห้ามปราม แต่กลับดูเย้ายวนชวนให้อยากกินมากกว่าเดิม โทริโกะโน้มตัวซุกซอกคอประทับตราสีกุหลาบลง ส่วนมือที่กุมส่วนอ่อนไหวของคู่หูก็ดึงรั้งไปมา

“อ๊า…อ๊ะ! อื้อ… คุณโทริโกะ”

นี่คือของเขา วัตถุดิบของเขา คู่หูของเขา มีแค่เขาเท่านั้นที่ได้เป็นคนกินโคมัตสึ

ค่อยๆละเลียดชิ้มรส สูดกลิ่นหอมของอาหารจากผิวของอีกฝ่าย ดูดกลืนเอารสชาติแสนอร่อย ริมฝีปากและลิ้นร้อนปัดป่ายไปทั่วไล้ลิ้มผิวขาวนุ่มจนขึ้นสีแดงก่ำไปทั้งตัว ยิ่งลิ้มรสเท่าไหร่ก็ยิ่งเพิ่มความอยากอาหารมากขึ้น

วัตถุดิบของเขาใกล้ได้ที่แล้ว…

ปลายนิ้วค่อยๆรุกล้ำเข้าส่วนต้องห้ามด้านหลังทำให้ร่างเล็กสะดุ้งเฮือก โทริโกะพูดปลอบข้างหูคนด้านล่างด้วยเสียงแหบพล่า

“ไม่เป็นไรโคมัตสึ” จุมพิตเบาๆตรงขมับเพื่อคลายความกังวลให้ก่อนสอดแทรกนิ้วเข้าไปเพิ่ม “ไม่ต้องกลัว”

“อึก! ผมไม่ได้กลัว…” ร่างเล็กส่ายหน้า มือที่โอบรั้งคอเขาจิกบนผิวอย่างสะท้าน “แต่..มันรู้สึกแปลกๆ”

โทริโกะหัวเราะร่วน ปลายนิ้วที่อยู่ในช่องทางร้อนบีบรัดขยับเข้าออกช้าๆพาให้โคมัตสึบิดเกร็งกาย

“แล้วดีไหม” กระซิบถามข้างหูพลางเป่าลมร้อนใส่อย่างกลั้นแกล้ง คนด้านล่างก้มหน้างุดไม่ตอบ แต่ท่าทางจากร่างกายบ่งบอกถึงคำตอบนั้นชัดเจน

เมื่อรู้สึกว่าร่างกายของคนสำคัญพร้อมแล้ว โทริโกะก็ก้มลงจูบปากอีกฝ่าย ถอนนิ้วมือแล้วแทรกสิ่งที่ใหญ่โตกว่าเข้าไปในช่องทางอุ่นร้อน

เมื่อเตรียมวัตถุดิบได้ที่ดีแล้ว เราก็ต้องใช้มีดทำครัวลงมือทำกับวัตถุดิบเพื่อให้ออกมาเป็นอาหารเลิศรส

“อื้อ!”

โคมัตสึจิกเล็บบนแผ่นหลังของโทริโกะเพื่อลดความตื่นกลัว นักล่าอาหารหนุ่มรีบดูดดึงความสนใจของอีกฝ่ายไปยังจุมพิตร้อนแรง ปลายลิ้นซอกไซ้เข้าไปในโพล่งปากอุ่นเกียวกวัดลิ้นเล็กที่จูบตอบกลับอย่างไม่ประสา

จูบนี้ราวน้ำผึ้งเลิศรส ทั้งหวานทั้งหอม

แถมด้านล่างก็ตอดรัดเขาแน่นทุกๆระยะทางที่ขยับเข้าไปด้านใน

เมื่อโคมัตสึรู้สึกดีขึ้นแล้วและช่องทางอุ่นร้อนก็เปิดรับเขาเข้าไปจนสุด โทริโกะก็ผละริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่ง รสจูบยังคงหลงเหลือสร้างความรู้สึกวาบวาม

แต่… นี่ได้เวลาลงมือทานอาหารแล้ว

“ขอขอบคุณสำหรับอาหาร”

เมื่อเขาเริ่มขยับกายก็ราวกับโลกนี้มีเพียงแค่พวกเขาสองคน กาลเวลาอาจหยุดเดิน โลกอาจหยุดหมุน ประสาทสัมผัสในตอนนี้มีแค่เรือนร่างแสนอร่อยด้านล่าง จมูกได้กลิ่นหอมหวานชวนชิ้ม ผิวสัมผัสได้ถึงความอ่อนนุ่ม ประสาทสัมผัสรับรู้ถึงการตอบสนองตอดรัด

ร่างกายพวกเขาดูดดึงเข้าหากันและกันอย่างหอมหวานทว่าเร้าร้อน แม้ความอยากในตัวที่พวยพุ่งอยากจะกินแบบตะกุกตะกรามแค่ไหนแต่โทริโกะก็ยับยั้งละเลียดชิ้มอาหารเลิศรสบนเตียงอย่างอ่อนโยน

เพราะโคมัตสิเป็นอาหารของเขาเพียงคนเดียว เป็นวัตถุดิบพิเศษที่สุดเท่าที่เขาเคยล่ามา

เป็นคนสำคัญมาก…สำหรับนักล่าอาหารที่ชื่อว่าโทริโกะ

 

 

Advertisements

One thought on “[ Toriko ] NOVELBER | Day 15th : มีดทำครัว [ Toriko x Komatsu ]

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s